GLAD: Marie Madocs Moen trivst både i naturen og med trening no.
GLAD: Marie Madocs Moen trivst både i naturen og med trening no. (Foto: Privat)

Marie (31) har kjempa mot vekta i over 10 år - endeleg går det rett veg

Dei siste 10 åra har Marie Madocs Moen kjempa ein lang og hard kamp mot vekta. Vegen har ikkje vore berre enkel, men i dag står Marie rak i ryggen med 63 kilo mindre på kroppen.

Kaupanger/Årdal: – I dag veg eg 85 kilo, og på mitt aller tyngste var eg 149 kilo, seier Marie.

Porten.no har kontakta Marie og bedt om å få ta ein prat med ho om den lange reisa ho har hatt dei siste åra. Marie er blid og full av gode tankar og meininger. Ho har eit realistisk og sunt bilete på vektnedgang, samstundes som ho fortel openhjerta om dei vanskelege tidene. Vegen til der ho er i dag har ikkje vore verken enkel eller fri for humpar, men i dag er Marie akkurat der ho vil vera - både fysisk og psykisk. 

Marie hugsar godt den dagen i 2008 då ho gjekk på vekta og talet stoppa på 149. På den tida var ho 20 år og aleinemor til Linnea. Fram til ho blei gravid var ho normalvektig, men kjærestekilo, graviditet, og brudd førte til at ho la på seg meir enn ynskja. 

– Mamma hinta til at eg kanskje skulle vega meg ein dag, og då eg gjekk på vekta og såg talet så tenkte eg berre "fyflate. 149 kilo. Det er mykje det", seier Marie. 

139 kilo og gravid i 2016

Etter det byrja ho å gå litt turar, og gjekk etter ei stund ned ti kilo. Likevel fekk ho erfare at det ikkje var så enkelt å halde vekta, og vekta svinga både opp og ned i fleire år etter dette. 

I dag bur Marie på Kaupanger i eit nybygd hus i Bråtane saman med sambuaren Eirik, og jentene Linnea, Leonora, og Liva. Det var då ho gjekk gravid med Leonora i 2016 at Marie for alvor byrja å fokusera på vektnedgang. 

– Med Leonora var eg 139 kilo ved starten av graviditeten. 

Marie fekk beskjed om at graviditeten med Leonora var eit risikosvangerskap, og at det ikkje var bra å gå gravid så tung. I tillegg fekk ho svangerskapdiabetes, og tykte det var ei utfordring og vanskeleg at ho kunne setta både seg sjølv og babyen i fare ved å gå gravid overvektig. 

Til slutt fekk ho lov å gå ned i vekt i graviditeten under tett oppfølging av jordmor, lege, og ernæringsfysiolog. 

– Det er ikkje noko ein berre skal hive seg ut i, og det er viktig å presisera at alt har vore gjort saman med kyndig hjelp. Samstundes, når eg fekk desse beskjedane så tenkte eg at det berre var ein ting å gjera.

Gjekk ned til 117 kilo etter fødsel

Dermed sette Marie i gong. Ved fødsel var ho 126 kilo og etter fødsel gjekk ho ned til ytterlegare 117 kilo. 

Det gav meirsmak, men brått møtte ho motgang på vektfronten, og tykte det heile blei vanskeleg og urettferdig igjen. 

– Eg heldt meg stabil ganske lenge, og kava mykje for å få til det dritet som vektnedgang kan vera. Når det stoppar opp så gir du litt opp òg.

Marie gjekk nemleg mange turar med bæremeis og bæresele. Likevel gjekk ho ikkje meir ned i vekt.

– Då meldte eg meg på Grethe Roede-kurs, for eg tenkte at eg kanskje måtte ha hjelp med maten sia det aldri løsna. 

Kurset var ho med på i kring 16 veker, men det var dystre tal for ei allereie frustrert Marie.

– Eg gjekk ned ein kilo på heile den tida, og tenkte at det her er så urettferdig. 

Angstanfallet 

Det gav ho ein liten knekk der ho gav opp og tenkte at ho ikkje kom til å greia å gå meir ned i vekt. Våren 2018 opplevde ho å få eit angstanfall på jobb.

– Eg fekk ikkje pusta, og alt var kaos oppe i hovudet. Eg reiste til legen og fekk raskt henvisning til Rutlin. Der begynte eg å setta ord på det eg følte om mat, kropp, og vekt. Eg fortalde kva som plaga meg innerst inne. 

Eg snakka om det å aldri føla seg god nok. At du ikkje føler deg som dei andre i samfunnet.

Marie Madocs Moen

Marie fokuserer på at det er viktig å få fram at denne behandlinga og hjelpa var heilt naudsynt for ho, og at ho er meir enn takksam for at ho fekk denne hjelpa då ho trengde det som mest.

– Eg snakka om det å aldri føla seg god nok. At du ikkje føler deg som dei andre i samfunnet. Deretter blei eg henvist til ernæringsfysiolog og fekk hjelp med matplan frå ho.

Matplanen fulgte Marie slavisk, og då byrja det å løysna att. 

– I eit roleg og stabilt tempo frå 2018 til 2019 gjekk eg ned 10 kilo med hjelp frå den matplanen. Så blei eg gravid med Liva, seier ho og ler. 

Gravid med mange tankar i hovudet 

Denne gongen blei Marie redd for at det motsatte frå forrige gong skulle skje.

– Tenk viss eg legg på meg 30 kilo i det svangerskapet, og alt eg har gjort hittil blir øydelagt, tenkte eg. Å gå ned i vekt er jo vanskeleg i seg sjølv, men eg følte at eg hadde betre utgangspunkt denne gongen enn tidlegare. 

Denne gongen fekk ho ein strålande beskjed av jordmor. Svangerskapsdiabetes var ikkje til stades i det tredje svangerskapet, og det var motivasjon for Marie.

– Det var ein seier for kroppen. Ofta får ein jo cravings når ein er gravid, men eg tenkte heile tida at eg ikkje skulle bruka kroppen min som ei bosbøtta. Eg ynskte ikkje lenger å dytta nedpå mykje drit når eg ikkje trengde det. 

Oppfølginga på Rutlin heldt fram gjennom svangerskapet, og samstundes bygde Marie og Eirik nytt hus på Kaupanger. 

– Eg pleier å seia at eg har lagt att nokre kilo i huset her, seier Marie og ler. 

Og angsten ho følte på som fekk det til å smella den dagen eit år tidlegare blei mindre og mindre.

– Eg var redd for å dø av overvekt. Eg var redd for at eg ikkje skulle få følga ungane mine gjennom livet. At eg aldri skulle få oppleva å bli bestemor. Sjølvsagt kan eg ikkje styra om eg skal dø i morgon, men det eg kan gjera er å legga til rette for at eg kan leva litt lenger.

Nyttårsbarnet Liva 

I DÅP: Marie hadde brukt bunaden to gonger i sitt liv, men då Liva blei døypt var den passeleg att. – Heilt fantastisk. Eg gjekk i den frå morgon til kveld, seier ho. Foto: Privat

Då Liva kom til verda, som sjølvaste nyttårsbarnet i Sogndal kommune, hadde Marie gått ned seks kilo i svangerskapet. 

– Tidlegare belønna eg meg sjølv når eg hadde vore flink. Gjekk eg ein tur så kunne eg kosa meg med sjokolade etterpå for det fortente eg. Då går ein jo i null. Med husbygging og flytting hadde eg ikkje tid til sånt, og no har eg slutta heilt med det. No er det vatn og knekkebrød, ler Marie.

Samstundes legg ho vekt på at ho føler ho har balanse og kontroll på det heile. 

– Eg kan reisa ut med vener og kosa meg, men eg tek meg gjerne ut på ei treningsøkt etter det då, forklarar ho. 

Etter fødsel med Liva gjekk Marie ned til 95 kilo. I dag er det 10 kilo sidan. 

– Eg har gått ned 10 kilo sidan januar, men det har stoppa litt opp i sommar. Målet mitt var å kunne kosa meg gjennom sommaren, eta god mat, og heller trena litt i løpet av ferien.

Ville nå toppen av Bakkanosi 

Og så hadde ho eit mål. Ho skulle ta seg til toppen av Bakkanosi. Eit mål ho sette seg etter fødsel med Leonora, men som ho heile tida sidan har utsatt fordi ho var redd ho ikkje meistra det. 

BAKKANOSI: Marie fortel at å stå på Bakkanosi som hadde vore målet lenge, var stort for ho. Foto: Privat

– For nokre veker sidan sa Eirik at no er det meldt fint vêr til helga så då går me på Bakkanosi. Eg meinte at eg var i for dårleg form, men han påstod at dette skulle eg greia heilt fint. 

Dagen kom, og Marie førbudde turfølget sitt på at ho kom til å ta mange pausar, samt at det kom til å enda ille.

– Enden på visa var at eg sprang i førevegen og spurde om dei kom etter. Eirik sa eg måtte roa meg ned.

Marie ler nøgd.

– Det gav meg ein boost. Eg følte meg ikkje dau på toppen, og eg hadde masse energi til overs. Bakkanosi er 1000 høgdemeter rett opp, og det gjekk så fint å gå. No er eg sugen på andre fjelltoppar òg. Kanskje eg blir fjellgeit til neste år. 

God støtte i sine nærmaste 

– Folk spør meg ofta korleis eg får tid til å trena. Før var eg alltid irritert på Funkygine og andre som seier at ein alltid har tid til trening i kvardagen. Eg meinte det ikkje stemte, men no kan eg seia at det går faktisk heilt fint. Om ein er trøtt eller sliten på kvelden så hjelper det faktisk å trena, og ein får faktisk tid til 30 minutt kvar dag. Anten ute, eller heima i stova. 

Og Marie skryt av sambuaren Eirik som har stått stødig ved sida hennar i mange år no. 

– Han har vore veldig støttande oppi alt. Ofta seier eg til han at eg forstår ikkje korleis han har holdt ut, men det har han altså. Han seier eg ser meir livsglad ut no, men han kunne kanskje vore litt flinkare på å gje meg kompliment då. Det er han litt dårleg på, seier ho og ler. 

GOD STØTTE: Marie har mykje god støtte i søstrene Linda og Silje. Foto: Privat

Ho skryt òg av familie og vener.

– Søstrene mine har vore veldig viktige i denne prosessen, og dei har alltid støtta meg. Linda bur her på Kaupanger og har vore flink til å dra meg med på tur, samt pusha meg litt ekstra. Eg har ein stor heiagjeng i både familie og vener. 

Diverre fortel Marie at ho likevel har mista nokre vener på reisa si. 

– Det tykkjer eg er dumt for vener skal jo kunne glede seg over andre si lukke, det er ein god eigenskap. Eg er jo framleis same person på innsida sjølv om eg ser litt annleis ut på utsida. 

Har eit mål om å enda på 75 kilo

No er målet hennar å nå ei vekt på 75 kilo.

– Det var vekta mi då eg var ungdom. I tillegg får eg bukplastikk om eg held stabil vekt no. Det er litt mykje laus hud akkurat no, og sidan eg har jobba hardt for dette ynskjer eg å få det vekk. 

Og framtida i ein lettare kropp ser ho lyst på. 

– Eg må leva med dette resten av livet, eg må halda vekta ved like. Eg er kjemperedd for å falla tilbake, men eg har sagt til dei rundt meg at då må dei ta tak i meg. Når eg ser på gamle bilder tenkjer eg at eg skal aldri tilbake dit. 

Behandlinga på Rutlin har ho avslutta, og generelt er Marie på ein god plass i livet. Ho trenar, går på tur, skal gifta seg til neste år, og har tre jenter ho er stolt over. 

– Eg er ikkje redd for å dø av overvekt lenger, og eg merkar at ting har roa seg i hovudet. No aksepterer eg meg sjølv, og eg føler at eg kan vera ein god rollemodell for dei kring meg og ungane mine. 

NO OG FØR: Marie har dokumentert vektnedgangen med bilder. Her er skilnaden på no og før. (Foto: Privat)
NO OG FØR: Marie har dokumentert vektnedgangen med bilder. Her er skilnaden på no og før. (Foto: Privat)
NO OG FØR: Marie har dokumentert vektnedgangen med bilder. Her er skilnaden på no og før. (Foto: Privat)
NO OG FØR: Marie har dokumentert vektnedgangen med bilder. Her er skilnaden på no og før. (Foto: Privat)
NO OG FØR: Marie har dokumentert vektnedgangen med bilder. Her er skilnaden på no og før. (Foto: Privat)
NO OG FØR: Marie har dokumentert vektnedgangen med bilder. Her er skilnaden på no og før. (Foto: Privat )
Til toppen