FEST MED KREPS: Dyr sjøkreps, rimeleg pasta, herleg blåskjelkraft og forførande ramsløkolje. Totalen gjer deg både mett og forført. FOTO: Carl Martin Nordby.
FEST MED KREPS: Dyr sjøkreps, rimeleg pasta, herleg blåskjelkraft og forførande ramsløkolje. Totalen gjer deg både mett og forført. FOTO: Carl Martin Nordby.

Sjøkrepselag

Mens ferskvasskrepselaga høyrer hausten til, er forsommaren årstida for sjøkrepselag.

  • Endret

Det er ikkje berre haustfangsten av ferskvasskreps som fortener eit eige «krepselag». Faktisk er kvar dag du går forbi ein fiskedisk eller ein båt på brygga med levande sjøkreps, ein perfekt dag for eit sjøkrepselag!

Teinefanga sjøkreps som ser friske ut og er sprell levande, er den mest prima råvara ein kan kjøpe. Sjøkrepsen blir òg fanga som bifangst i trål, og da får dei litt meir juling, og dei døyr gjerne når dei blir løfta i trålen. Er dei heilt ferske, er desse òg gode, sjølv om dei ikkje lever.

PASTA: Heimelaga er mest morosamt og best.
PASTA: Heimelaga er mest morosamt og best.

Dei trålfanga krepsane er gjerne litt mindre òg, men det betyr ikkje noko. Ein liten kreps smakar akkurat like mykje og like fantastisk som ein stor.

Sjøkrepsen blir mykje større enn ferskvasskrepsen. Det hender sjøkrepsen kan ha ei vekt på rundt 500 gram, sjølv om snittet ligg på 200–250 gram. I klørne er det òg ein del kjøtt, men dei er best å ete kokte og med skaldyrgaffel som pirkeverktøy. Halane derimot smakar aller best etter ei rask pannesteiking. Med rikeleg med smør og kvitløk får dei den perfekte aromaen.

Sjøkreps er ganske kostbart, så vil ein ete seg mett utan å bli ruinert, er det både lurt og godt med saus og anna mettande tilbehøyr. Pasta og fløytesaus, til dømes.

Fløytesaus laga av blåskjelkraft, kvitvin og sitron passar til alt frå havet. I dag la eg til ein liten «chilispice» som ein vri, fordi det er herleg å sveitte litt i panna når ein et i sola.

Denne retten lar seg sjølvsagt fint lage med linguine frå butikken, men det er liksom noko heilt spesielt med heimelaga pasta. Å lage pasta er nesten som å sjå inn i eit bål. Det er utruleg fascinerande å sjå korleis linguinen blir til – med utgangspunkt i ein klump egg og mjøl, litt handarbeid og ei rimeleg pastamaskin.

Ramsløken er i sesong ein månads tid no. Både løken, stilkane, blada og blomstrane har sine bruskområde. Den beste metoden eg har funne for å ta vare på smak og farge hos ramsløken, er å lage ei olje/puré på han. Miksar du berre masse olje og ramsløk, kjem det til å surne etter kvart, og alt må kasserast. Viss du derimot varmebehandlar den same pureen og legg han på reine glas, er han haldbar heilt fram til den neste ramsløksesongen.

Artikkelen held fram under biletet.

REINSING: Sjøkrepshalen reinsar du omtrent som ei reke.
REINSING: Sjøkrepshalen reinsar du omtrent som ei reke.

Smaken er kraftig, men veldig god. Det er ikkje mange åra sidan han dukka opp på mitt kjøkken, men no i sesongen er han med i bortimot alle rettar som i utgangspunktet kler løk, kvitløk og grasløk. Ramsløken fyller nemleg skoa til alle desse tre løkbautaene.

Framgangsmåte

Linguine: Ha mjølet i ein miksebolle/foodprosessor. Hell over egg, vatn og olje. Køyr godt saman til ein veldig fast deig. Tøm deigen ut, elt saman for hand, pakk i plastfilm og la kvile i 30 minutt. Kjevle deigen ut med tjukkleik 3 og rull gjennom linguinesporet på maskina.

Kok opp vatn og salt, slepp pastaen oppi. La han koke i 2 minutt, hell han så i eit dørslag. Ha nokre stripar olivenolje over, og vend han raskt slik at den ikkje kladdar seg. Snurr linguinen rundt ein pinsett til det blir ein snurr og legg hani ei varm skål. Skum opp blåskjelsausen med ein stavmiksar og hell eit par gode auser over.

Blåskjelsaus: Skyl og reins blåskjela. Set over ein kjele med smør, hakka sjalottløk, chili, ingefær og kvitløk. Fres dette saman utan at det får farge. Ha på blåskjela og heitvinen og kok i 3–4 minutt, til blåskjela opnar seg og slepper den gode krafta.

Artikkelen held fram under biletet.

KRAFT: Blåskjelkraft er byrjinga på ein nydeleg fløytesaus.
KRAFT: Blåskjelkraft er byrjinga på ein nydeleg fløytesaus.

Sil krafta over i ein kjele, og kok han ned til det halve med fløyten. Smak til med salt, pepar og sitronsaft. Miks godt saman, og hell sausen over pastaen. Legg nokre skeier ramsløkolje som smaksrike og dekorative striper rundt.

Ramsløkolje: Skyl ramsløken godt og la han renne av seg. Stapp han ned i eit blenderglas, hell salt og olje over. Miks dette saman til ei fin suppe. Det kan vere lurt å sleppe ramsløken du ikkje får plass til først, oppi etter kvart – framfor å stappe alt til ein hard ball i glasset. Hell dette i ein kjele og kok det på moderat varme i 5 minutt mens du rører roleg i kjelen. Hell olja på reine glas mens ho er kokande varm. Skru på lokk og set glaset på benken til det er romtemperert, deretter skal det lagrast kjølig.

Sjøkrepshalar: Halen skil du frå hovudet ved å vri. Tre ein trepinne gjennom halen slik at han held seg rett og dypp han 15–20 sekund i kokande vatn. Løft han rett over i iskaldt vatn. No slepper halekjøttet skalet lett når dei blir reinsa omtrent som ei reke.

Artikkelen held fram under biletet.

PÅ PINNE FOR DEG: Ein trepinne gjennom krepsehalane gjer steikinga enklare.
PÅ PINNE FOR DEG: Ein trepinne gjennom krepsehalane gjer steikinga enklare.

Halen steikjer du i panne med solsikkeolje til han får fin farge på oversida. Avslutt steikinga med nok smør og nokre knuste kvitløksfedd med skal. Halen skal vere medium/rå inni. Hell eit par skeier steikjesjy på krepsehalen når han ligg på tallerkenen.

(©NPK)

Til toppen